Çin, J-10C savaş uçaklarını ağ destekli hava harbi konseptine entegre etti

Son dönemde gerçekleştirilen yüksek yoğunluklu tatbikatlar, bu yaklaşımın operasyonel düzeyde test edildiğini ortaya koyuyor.

Çin devlet medyasında yayımlanan görüntülerde J-10C birliklerinin, karmaşık elektromanyetik ortam koşullarında icra edilen senaryolarda karşı kuvvet görevleri, derin taarruz ve yakın hava muharebesi görevlerini entegre bir yapı içinde yerine getirdiği görüldü.

Dağıtık harekât yapısı öne çıkıyor

Tatbikatlar, J-10C’nin tekil bir platformdan ziyade dağıtık angajman zinciri içerisinde konumlandırıldığını gösteriyor. Bu yapı kapsamında hedef tespiti, takip, teşhis ve angajman süreçleri farklı unsurlar arasında paylaşılan veri akışıyla yürütülüyor.

Bu yaklaşım, savaş uçaklarının yalnızca kendi sensörlerine bağlı kalmadan, harici kaynaklardan sağlanan verilerle harekât icra etmesine imkân tanıyor.

Erken uyarı platformlarıyla koordinasyon

Ağ merkezli yapının temel unsurlarından biri havadan erken ihbar ve kontrol platformları. KJ-500 gibi sistemlerin geniş radar kapsamasıyla hedefleri uzun menzilden tespit ederek savaş uçaklarına veri aktardığı değerlendiriliyor.

Bu sayede J-10C’ler radarlarını aktif etmeden hedefe yönelerek düşük görünürlük avantajını koruyabiliyor.

Hava savunma sistemleriyle entegrasyon

J-10C’lerin kara konuşlu hava savunma unsurlarıyla da entegre çalıştığı görülüyor. Kara radarları düşük irtifa tehditlerini tespit ederken, savaş uçakları elde ettikleri hedef verilerini yer sistemleriyle paylaşabiliyor.

Bu çift yönlü veri akışı, hava ve kara unsurları arasında ortak bir operasyonel resim oluşturulmasını sağlıyor.

Modern sensör ve silah kabiliyeti

J-10C, AESA radar, gelişmiş veri bağı ve modern görev sistemleriyle donatılmış 4.5 nesil bir savaş uçağı olarak öne çıkıyor.

Platform;

• PL-10 kısa menzil hava-hava füzesi
• PL-15 uzun menzil hava-hava füzesi ile hem yakın hem görüş ötesi muharebede görev yapabiliyor.

Hava harbinde yeni yaklaşım

J-10C’nin bu şekilde kullanımı, Çin’in hava harbinde platform odaklı yaklaşımdan ağ merkezli yapıya geçtiğini gösteriyor.

Bu modelde savaş uçakları tek başına değil; sensörler, radarlar, komuta unsurları ve hava savunma sistemleriyle birlikte hareket eden bir yapı içinde görev yapıyor.