İnsanlığın ortak belleği koruma altında: Mevlana’nın 748 yıllık mirası korunuyor

Organik yapıda olan el yazmaları, zamanın yıpratıcı etkisine karşı iklimlendirme sistemleriyle korunuyor.

Müzedeki ısı ve nemölçer cihazlar, ortam koşullarını sabit tutarak kağıtların kurumasını veya nemden dolayı bozulmasını engelliyor. Sabit tutulan bu denge, mürekkep ve cilt yapısının yüzyıllar boyunca ilk günkü gibi kalmasını sağlıyor.

Yazma eserlerin en büyük düşmanlarından biri olan mikrobik oluşumlar için müzede steril bir ortam oluşturuldu.

Müze Müdürü Naci Bakırcı, geçtiğimiz yıl her bir eser için özel olarak üretilen "asitsiz kağıtlardan koruma kapları" yaptırıldığını belirtti. Bu yöntemle eserlerin dış dünya ile teması minimize edilerek biyolojik bozulmaların önüne geçiliyor.

Nadir eserlerin korunmasında klasik yangın söndürme yöntemleri büyük bir risk taşıyor. Suyla temasın tarihi kağıtlara geri dönülemez zararlar verebileceği göz önünde bulundurularak, yazmaların bulunduğu depolarda ve teşhir alanlarında sadece gazlı söndürme sistemleri tercih ediliyor.

Olası bir risk anında sistem, havayı değil sadece yangını etkisiz hale getiren gazlarla müdahale ediyor.

Dünya çapında yapılan incelemeler sonucunda, Hazreti Mevlana’nın 5 temel eserinin en eski nüshalarının Konya Mevlana Müzesi’nde olduğu tescillendi.

Bu durum, Konya’nın sadece bir tasavvuf merkezi değil, aynı zamanda yazma eser ve arşivcilik konusunda küresel bir referans noktası olduğunu kanıtladı.

Bu eserler sadece edebi birer metin değil, aynı zamanda Selçuklu dönemi sanatının zirvesini temsil ediyor.

Kitapların üzerindeki mücellit (ciltçi) isimleri ve Konya tezhip ekolüne özgü süslemeler, sanat tarihçileri için paha biçilemez veriler sunuyor. UNESCO tesciliyle birlikte bu sanatsal detaylar da uluslararası koruma vizyonuna dahil edildi.

Mevlana’nın mesajlarının evrenselliği, koruma sürecinde de kendini gösterdi. Türkiye’nin öncülüğünde 14 ülkenin bir araya gelerek yaptığı müracaat, kültürel mirasın sınırları aşan birleştirici gücünü bir kez daha ortaya koydu.

Eserler, artık tüm dünyanın "ortak belleği" olarak kabul ediliyor.

Nadir yazmaların sadece depolarda saklanması değil, ziyaretçilere sunulması da özel bir uzmanlık gerektiriyor.

Teşhir alanlarındaki vitrinler de tıpkı depolar gibi özel gazlar ve filtrelerle donatılmış durumda. Işık yoğunluğu bile, mürekkebin solmaması için bilimsel kriterlere göre ayarlanıyor.