Happi ve Waraji kuşanıp geçmişe yürümek
Kutlamalar, yüzlerce katılımcının tarihi kostümler içinde tapınak avlusunda toplanmasıyla başladı.
Geleneksel geometrik desenli "happi" ceketlerini giyen, ayaklarına ise el örgüsü "waraji" sandaletlerini geçiren yerel halk, davullar ve flütler eşliğinde kutsal pirinç tarlasına doğru görkemli bir geçit töreni gerçekleştirdi.
Kutsal çamurda milimetrik el emeği
Tören alanına ulaşıldığında, festivalin en önemli aşamasına geçildi. Tapınak rahipleri tarafından dualarla kutsanan pirinç fideleri, çamurlu suyla dolu özel tarlaya götürüldü.
Çoğunluğu kadınlardan oluşan ve özel ekim kıyafetleri giyen katılımcılar, tarlaya dizlerine kadar batarak fideleri tek tek, asırlık nizama uygun olarak elleriyle toprağa dikti.
Tarlanın etrafında yankılanan antik Şinto müzikleri
Ekim işlemi sessizce değil, toprağın ruhunu neşelendirdiğine inanılan antik müzikler eşliğinde yapıldı.
Tarlanın hemen kenarında kurulan platformlarda yerel müzisyenler geleneksel Japon çalgılarıyla ritim tutarken, şarkıcılar da hasat bereketini anlatan halk ezgilerini seslendirerek ekim yapan işçilerin temposunu yönetti.
Samurayların ve Şinto tiyatrosunun görkemli performansı
Otaue Festivali’ni diğer pirinç ekim törenlerinden ayıran en büyük özellik, barındırdığı sanatsal çeşitliliktir. Kadınlar tarlada çalışırken, dışarıda dönem kıyafetleri ve zırhları içindeki samuraylar kılıç disiplinlerini sergiledi.
Hemen ardından sahnelenen çok aşamalı maskeli tiyatro gösterileri (Noh ve Kagura), izleyicilere Şinto mitolojisinin kapılarını araladı.
Japonya’nın koruma altındaki somut olmayan mirası
Sıradan bir festivalin ötesinde, Japonya hükümeti tarafından resmi olarak "Önemli Somut Olmayan Kültürel Halk Mirası" ilan edilen Otaue Shinji, aslına en sadık kalmış antik tarım seremonisi olarak kabul ediliyor.
Festival, endüstriyel tarım çağında bile insan emeğinin ve doğaya olan saygının unutulmaması gerektiğini hatırlatıyor.
Çok aşamalı kostümlü dansların büyüleyici ritmi
Törenin son bölümünde, yerel halk ve tapınak dansçıları (Miko) tarafından sergilenen çok aşamalı danslar büyük ilgi gördü.
Çiçeklerle süslenmiş büyük şapkalar ve renkli yelpazeler kullanan dansçılar, pirincin büyüme evrelerini ve doğanın uyanışını sembolize eden estetik figürlerle festivalin kapanışını taçlandırdı.
Osaka halkının ve turistlerin yoğun ilgisi
Sumiyoshi Taisha Tapınağı, bu özel günde hem yerel Osaka sakinlerini hem de Japon kültürünün bu otantik anına tanıklık etmek isteyen binlerce yabancı turisti ağırladı.
Ziyaretçiler, gökdelenleriyle ünlü modern bir metropolün kalbinde asırlık bir köy geleneğinin canlı tutulmasını hayranlıkla izledi.
Doğaya şükran ve sonbahar hasadına hazırlık
Festival, sadece fiziksel bir ekim çalışması değil; doğaya, toprağa ve suya duyulan şükranın bir ifadesi.
Katılımcılar, dikilen her bir fidenin sonbaharda altın sarısı pirinç başaklarına dönüşmesi için hep birlikte dualar ederek tapınak alanından ayrıldı. Otaue, Japonya'nın köklerine ne kadar sadık olduğunun en somut kanıtı olarak bir kez daha tarihe geçti.
