The Guardian: Trump, Grönland ve zorbalık çağı

İngiltere merkezli önemli yayın organlarından The Guardian'da, Trump'ın Grönalnd ısrarının olası sonuçları ve Avrupa'nın tepkilerinin transatlantik ittifakına etkilerinin değerlendirildiği bir analiz yayınlandı.

ABD Başkanı Donald Trump'ın Grönland konusunda Avrupalı müttefiklerini sindirmeye yönelik girişimlerinin giderek daha derin bir zayıflık haline geldiği tespiti yapılan analizde, Trump'ın ülkeleri boyun eğmeye zorlamak için attığı adımların transatlantik ittifakının geleceğine nasıl etki edebileceğine dair değerlendirmelere yer verildi.

İşte The Guardian'da yayınlanan analiz:

ABD Başkanı Donald Trump'ın Amerikan gücünü yeniden tesis etme konusundaki tüm gürültü patırtısına rağmen, Grönland konusunda Avrupalı müttefiklerini sindirmeye yönelik girişimleri, giderek daha derin bir zayıflık haline geliyor.

Zira; zorlayıcı diplomasi, ancak insanlar direnmekten korkarsa işe yarar. Ancak görünen o ki; başta Avrupa olmak üzere aktörler çekiniyor olsa da giderek daha fazla insan direnmekten korkmuyor.

Zorbalar ise bu durum ile karşı karşıya kaldıklarında genellikle geri adım atarlar. Trump'ın, Grönland'ı “satın alma” talebini kabul etmedikleri takdirde Avrupalılara kapsamlı gümrük vergileri uygulayacağı tehdidi, ticaret politikasını ortaya çıkardı.

Bu, ekonomik güvenlik, haksız ticaret veya Amerikan ekonomisini korumakla ilgili değil. Ülkeleri boyun eğmeye zorlamak için gümrük vergilerini silah olarak kullanmakla ilgili.

Avrupa'nın Grönland tepkisi

Avrupa'nın tepkisi birleşik ve hızlı oldu ve bu, başlı başına bir mesaj verme anlamına geliyor.

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, “hiçbir türde sindirme”nin Avrupa'nın tutumunu değiştirmeyeceğini belirtirken, Danimarka ise bu konuyu NATO'nun kolektif güvenliğine bir saldırı olarak nitelendirdi.

AB liderleri, gümrük vergisi tehditlerinin tehlikeli bir düşüş sarmalına yol açabileceği konusunda uyarıda bulundu.

Trump'a ideolojik olarak yakın görülen İtalya Başbakanı Giorgia Meloni bile, gümrük vergisi tehdidini “hata” olarak nitelendirdi ve bunu Trump'a da söylediğini belirtti.

Görünen o ki; Trump'ın hesaba katmadığı şey, Avrupa'yı sindirmenin kurumsal sonuçları olacağıydı.

Zira; Avrupa Parlamentosu, geçen yaz ABD'nin baskısıyla Avrupa liderlerinin kabul etmek zorunda kaldığı AB-ABD ticaret anlaşmasının onaylanmasını askıya almaya hazırlanıyor. Strazburg'daki en büyük üç parlamento bloğu olan muhafazakarlar, sosyal demokratlar ve liberaller birlikte hareket ediyor.

Brüksel'de artık ABD'ye karşı atılacak olan adımlar bir tiyatro değil. Brüksel, “Trump hükümetleri tehdit edebilir, ancak baskıya direnmek üzere tasarlanmış Avrupa kurumlarını sindiremez.” mesajını vermek istiyor.

İngiltere sesini yükseltiyor. Hatta; AB dışında olmasına rağmen, ülke müttefikleriyle birlikte Trump'ın tehdidinin “tehlikeli bir sarmala” yol açabileceğini ve “transatlantik ilişkileri zayıflatabileceğini” belirten ortak bir bildiri yayınladı.

Sonuç

ABD başkanı sert söylemlerinden vazgeçmez ve Grönland konusunda geri dönülmez adımlar atma konusunda ısrarcı davranrsa, transatlantik ittifakı hiç olmadığı kadar büyük bir darbe alabilir.

Bazıları Richard Nixon'ın “deli teorisi”ni tarihsel bir emsal olarak gösteriyor. Ancak, avantaj sağlayan öngörülemezlik ile güveni yok eden pervasızlık arasında bir fark var.

Nixon 1971'de sistemi şok etti çünkü sistem parçalanıyordu. Trump ise bu durumdan zevk alıyor gibi görünüyor.

Trump, etkinin ültimatomlar ve zorlama yoluyla elde edildiğine inanıyor ve eğer zorbalığa devam eders, dünyayı daha karanlık günler bekliyor olacak.