The New Arab: İsrail'in Güney Lübnan'ı 'Gazzeleştirme' planı

İngiltere merkezli yayın organlarından The New Arab'da, İsrail'in Lübnan'a karşı giderek artan saldırılarının ve İsrail'in planının değerlendirildiği bir analiz yayınlandı.

İsrail'in Lübnan'ın güneyine saldırılarını giderek artırdığı ve bir kara harekatı başlattığına dikkat çekilen analizde, Lübnan'ın ise kendi iç yapısı nedeniyle tamamen esaret yaşadığı ve kendi ordusunu bile harekete geçiremediği tespiti yapıldı.

Analizde ayrıca; İsrail'in Lübnan'daki hedeflerine dair detaylı değerlendirmelere yer verildi.

İşte The New Arab'da yayınlanan analiz:

Yaklaşık yirmi yıl boyunca Litani Nehri, İsrail ile Hizbullah arasındaki kırılgan dengede gayri resmi bir kırmızı çizgi işlevi gördü.

2006 Lübnan Savaşı’nı sona erdiren Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi 1701 sayılı Kararı uyarınca, nehrin güneyi Hizbullah’ın ağır askeri varlığından arındırılmış olmalıydı, İsrail’in nehrin ötesine gerçekleştireceği kara operasyonları ise siyasi ve stratejik olarak sınırlandırılmıştı.

Ancak yirmi yılı aşkın süredir bu çerçeve başarısız oldu, özellikle son iki yıl içindeki çatışmalar boyunca bu durum arttı.

2024 İsrail-Hizbullah savaşının ardından ilan edilen ateşkes ise etkisiz kaldı. Bu ateşkes, İsrail’in Lübnan güneyinden çekilmesini ve Hizbullah’ın Litani Nehri’nin kuzeyine geri çekilmesini, boşluğu Lübnan ordusunun doldurmasını öngörüyordu. Hiçbiri gerçekleşmedi.

Hizbullah nehrin güneyinde kaldı ve İsrail, çekilmek bir yana, BM Geçici Görev Kuvveti (UNIFIL) verilerine göre Lübnan hava sahasında 10.000’den fazla ihlal ve Lübnan topraklarında 1.400’den fazla askeri faaliyeti denetledi. Ayrıca beş stratejik tepeyi işgal etmeye devam etti.

Ateşkes, geriye dönüp bakıldığında, bir barış anlaşmasından çok bir ara dönemdi; Hizbullah’ın yeniden toparlanmasına ve İsrail’in güneydeki konumunu güçlendirmesine olanak sağladı. Bu durum, İran savaşı ne olursa olsun, yeni çatışmalar için ortam yarattı.

Geçen haftaki haberlerde İsrail güçlerinin Litani’nin kuzeyine ilerlemesi, 1982’den bu yana en uzak ilerleme oldu ve bu, yalnızca bir tırmanışı değil, aynı zamanda 2006 sonrası düzenin tamamen terk edildiğini gösteriyor.

İsrail, ülke topraklarının %14’ü için tahliye emirleri yayımladı; bu, Lübnan güneyinin büyük kısmını kapsıyor ve 5 Mart’ta Beyrut’un güney banliyöleri Dahiyye için de kapsamlı emirler verildi. Aynı gün, İsrail Maliye Bakanı Bezalel Smotrich Lübnan sınırında durarak dünyaya “Dahiyye Han Yunus gibi olacak” dedi.

2024 savaşında olduğu gibi, yaklaşık bir milyon kişi yerinden edildi. Ancak iki yıl öncesine kıyasla, İsrail’in mevcut işgali daha geniş kapsamlı bir işgal kampanyasına işaret ediyor; bu, kalıcı yer değiştirme ve Gazze tarzı yıkım tehdidi yaratıyor.

Gazze oyun kitabı

Güney Lübnan’da olanları anlamak için Gazze’ye bakmak gerekiyor.

İsrail havadan saldırı planlarını Gazze’de uygulandıktan sonra, İsrail artık Güney Lübnan’da aynı yolu izliyor ve ‘sarı hat’ taktiklerini aktif olarak uyguluyor.

Sarı hat kavramı, Gazze’de İsrail’in devam eden savaşında ortaya çıktı; sivillerden ve altyapıdan arındırılmış, sürekli genişleyen bir güvenlik şeridi olarak tanımlanıyor ve İsrail ordusunun minimum sınırlamayla hareket etmesine izin veriyor.

Ezici güç mantığı

İsrail’in mevcut kampanyası, sonuçsuz çatışma döngüleriyle pekişmiş bir doktrini yansıtıyor ve Lübnan devletinin hem dış hem iç nedenlerle devlet olarak hareket edememesi de ezici bir güç olarak İsrail'in ortaya çıkmasına neden oluyor.

Lübnan devleti İsrail’in askeri gücü tarafından rehin alınmışken, Lübnan ordusunu dahi harekete geçiremiyor.

Sonuç, İsrail’in savaşlarını haklı çıkarmak için kullandığı bir siyasi çıkmaz var ve bunun bedelini her seferinde siviller ödüyor.