ABD Donanması 785 Tomahawk ve 540 SM-6 füzesi için 7,3 milyar dolarlık talepte bulundu

Pentagon bütçe belgelerine dayanan talep, son dönemde yoğun operasyonel kullanım nedeniyle azalan mühimmat stoklarının yeniden oluşturulmasını ve deniz kuvvetlerinin ateş gücünün güçlendirilmesini hedefliyor.

Mühimmat tedarikinde dikkat çeken artış

2027 bütçe teklifinde Tomahawk füzeleri için yaklaşık 3 milyar dolar, SM-6 füzeleri için ise yaklaşık 4,33 milyar dolar ayrılması öngörülüyor.

Bu rakamlar, 2026 mali yılında finanse edilen 55 Tomahawk ve 166 SM-6 ile karşılaştırıldığında önemli bir artışa işaret ediyor. Yeni talep, son yıllarda deniz mühimmat tedarikinde görülen en yüksek artışlardan biri olarak değerlendiriliyor.

Destroyer filosunun ana vurucu gücü

Tomahawk füzeleri, ABD Donanması’nın uzun menzilli kara hedeflerine yönelik ana taarruz kabiliyeti olarak öne çıkıyor. Mk 41 Dikey Atım Sistemi üzerinden ateşlenebilen bu füzeler, 1000 deniz milinin üzerindeki menzilleriyle deniz platformlarının kıyıya yaklaşmadan hassas vuruş gerçekleştirmesine imkân tanıyor.

SM-6 füzeleri ise çok maksatlı bir hava savunma çözümü olarak; uçaklar, seyir füzeleri, insansız hava araçları ve belirli koşullarda balistik tehditlere karşı kullanılabiliyor. Sistem, destroyer görev gruplarının katmanlı hava savunmasının temel unsurlarından biri olarak görev yapıyor.

Yoğun operasyonlar stokları zorladı

Son dönemde özellikle Orta Doğu’daki operasyonlarda güdümlü füze destroyerlerinin yoğun şekilde kullanıldığı ve hem taarruz hem savunma mühimmatlarının yüksek tempoda tüketildiği belirtiliyor.

Bu kapsamda ABD Donanması’nın, yalnızca son operasyonlar sırasında yüzlerce Tomahawk füzesi kullandığı ve bunun modern deniz harekâtlarında mühimmat tüketim hızını gözler önüne serdiği ifade ediliyor.

Üretim ve tedarik zinciri vurgusu

Bütçe talebinin yalnızca stok yenilemeye değil, aynı zamanda üretim kapasitesinin sürdürülebilir şekilde artırılmasına yönelik olduğu değerlendiriliyor.

Tomahawk ve SM-6 gibi gelişmiş füze sistemlerinin üretiminde yer alan tedarik zincirlerinin sınırlı ve karmaşık olması, uzun vadeli sipariş planlamasını kritik hale getiriyor. Bu nedenle talebin, sanayiye daha öngörülebilir bir üretim perspektifi sunmayı da amaçladığı belirtiliyor.