Bir sanatçı göçün duygusal ağırlığını nasıl şekillendiriyor: Görünmeyenlerin Bagajı

Sergi, 1985’te göç eden işçi ailelerin çocukları için kullanılan “Kofferkinder” (bavul çocukları) teriminden yola çıkıyor. Bu kavram, Karakaya’nın kişisel hikâyesiyle de örtüşüyor. Sanatçı, bavulu hem aidiyetin hem de söylenmeyen duygusal yüklerin sembolü olarak ele alıyor.

Eserler ve malzemeler

Sergide, Karakaya’nın farklı dönemlerden çalışmaları bir araya getiriliyor. Mercanlardan esinlenen “Granül” serisi, geçmiş yıllardan “Fosil” serisi ve alüminyum, bronz, taş gibi malzemelerle inşa edilen “Görünmez Şehirler” serileri öne çıkıyor.

Sanatçıya göre bu eserler tek başlarına önemli olsa da serginin ruhunu birlikte oluşturdukları diyalog taşıyor.

Estetik ve izleyici deneyimi

Karakaya, Bizans ve Batı estetiklerinden beslenerek hafıza, kayıp ve kimlik gibi kavramları sorguluyor. Malzemeler, ışık ve izleyicinin hareketiyle sürekli değişim geçiriyor.

Sanatçı, “İşi tamamlayan seyircidir” diyerek izleyici deneyimini çalışmalarının merkezine koyuyor.

Gelecek projeler

Karakaya, “Görünmez Şehirler” serisine devam ediyor. Özellikle Türkiye-Almanya arasındaki demiryolu hatları ve göç hafızasında önemli yer tutan Sirkeci ve Düsseldorf istasyonlarını araştırıyor.

Ayrıca mercanlardan esinlenen çalışmalarını geliştirmeyi ve doğal ekosistemlerle kentsel hafızayı daha yoğun biçimde bir araya getirmeyi hedefliyor.

Ziyaret bilgileri

“Bilal Hakan Karakaya: Görünmeyenlerin Bagajı” sergisi, 25 Ekim 2025 tarihine kadar Anna Laudel Düsseldorf’ta ziyaret edilebilecek.