Cuma Hutbesi 12 Aralık | Diyanet ile 12 Aralık Cuma Hutbesi konusu nedir?

Cuma Hutbesi 12 Aralık tarihli olarak okumaya sunuldu. Bu haftanın diyanet hutbesinde işlenen konuyu öğrenmek isteyenler 12 Aralık Cuma Hutbesi konusu nedir? sorusu üzerinden araştırmalarına devam ediyor.

CUMA HUTBESİ 12 ARALIK

12 Aralık Cuma Hutbesi konusu ve tüm detaylar şöyle;

CUMA HUTBESİ KONUSU NEDİR?

İNSAN: KÂİNATIN GÖZBEBEĞİ

Muhterem Müslümanlar!

Her doğan gün batacak, her can ölümü

tadacaktır. Yaratılan her şey nihai sonla

karşılaşacaktır. Denizler kaynayacak, dağlar

yerinden oynayacak, yıldızlar dökülecektir.

Kabirlerde olanlar dışarı çıkartılacak ve her insan;

dünyada neleri yaptığını, neleri de yapmadığını

anlayacaktır.

Kıymetli Müminler!

İnsan vardır; niçin yaratıldığını, nereden

geldiğini ve nereye gittiğini düşünmez. Kendini

unutur, Rabbini unutur, ölümü unutur, hesabı unutur,

cennet ve cehennemi unutur. Kötülüğün gölgesinde

dolaşır; kalp kırar, gönül incitir. Kâbil olur cana

kıyar. Kârun olur zenginliğiyle şımarır. Nemrut olur

mülküyle övünür. Ebû Cehil olur, hak ve hakikati

göremez. İnsan da vardır; dünyayı ahiretin tarlası

bilir, hem dünyası hem de ahireti için çalışır. Ahmed

Yesevî olur, Hacı Bayrâm-ı Velî olur, Hacı Bektâş-ı

Velî olur, Mevlânâ olur, Yunus Emre olur, sözleriyle

yürekleri fetheder.

Ey Aziz İnsan!

Sen, âlemin özüsün, kâinatın gözbebeğisin.

Hâlık-ı zü’l-Celâl’in gözdesisin. Dünyayı ve

içindekileri yaratıp senin hizmetine sunan Allah

Teâlâ’dır. Yaratılışını en güzel şekilde yapan O’dur.

İyiyi kötüden ayırt edebilecek izan ve şuuru sana

veren O’dur. Huzur ve mutluluğun yollarını sana

gösteren kitaplar gönderen, peygamberleri senin için

rehber kılan O’dur. Tüm bunlara rağmen, “Ey

insan! Kerim olan Yüce Rabbine karşı seni

yanıltıp aldatan nedir?”[1] Seni Allah’a kul

olmaktan alıkoyan nedir? Emrettiklerini yapmaya,

yasaklarından kaçınmaya engel olan nedir?

Değerli Müslümanlar!

Bugün maalesef birçok zıtlığı daha fazla bir

arada yaşamaktayız. Bir yanda; kendisi, ailesi,

milleti ve tüm insanlık için dünyayı cennet kılmaya

uğraşanlar varken, diğer yanda mazlum ve

masumlara zulmederek yeryüzünü cehenneme

çevirmek isteyenler var.

Bir yanda karıncayı dahi

incitmeyen nezaket ve zarafet sahibi insanlar varken,

öte yanda kibir ve gururla yürüdüğü yolları, geçtiği

diyarları yakıp yıkanlar var. Bir yanda iyilik ve

merhametin hayat bulması için çabalayanlar varken,

diğer yanda yaptıkları kötülüklerle insanlığı zifiri

karanlığa mahkûm bırakmak isteyenler var.

Peygamber Efendimiz (s.a.s), hadis-i şeriflerinde bu

ikilemi şöyle ifade etmektedir: “Mümin aziz ve

cömerttir. Fâcir ise saygısız ve cimridir.”[2]

Muhterem Müminler!

Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;

Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.

Evet, hem nurun hem de kirin aynı anda aktığı

bu dünyada biz müminlere düşen; bulunduğumuz

her yeri imanımızla güven yurduna, ibadetlerimizle

huzur ve mutluluk diyarına, güzel ahlakımızla ülfet

ve muhabbet ortamına dönüştürmektir.

Kötülüğe ve haksızlığa geçit vermemek; sevgiyi ve muhabbeti

hayatımızın her alanına hâkim kılmaktır.

Hutbemizi, Allah Resûlü (s.a.s)’in şu hadis-i

şerifleriyle bitirmek istiyorum: “Öyle insanlar

vardır ki âdeta hayrın anahtarları, şerrin kilitleri

gibidir. Öyleleri de vardır ki, şerrin anahtarları,

hayrın kilitleri gibidir. Ne mutlu! Yüce Allah’ın,

hayrın anahtarlarını kendilerine verdiği

kimselere…”[3]

• [1] İnfitâr, 82/6.
• [2] Ebû Dâvûd, Edeb, 5.
• [3] İbn Mâce, Sünnet, 19.

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü