"Libya’da ne işimiz var?" diyenlerin yönettiği bir Türkiye’de; bugün ne Irak’la kalkınma yolu ne de Trump ile kurulan stratejik ortaklık mümkün olacaktı. 2023 seçimleri sadece bir iktidar değişimi değil, bölgesel bir tasfiye planının yırtılıp atılmasıydı.

Bir zamanlar seküler mahallenin tepkilerini ve reflekslerini belirleyen ideolojiler vardı. Sosyal demokrasi, ulusalcılık ya da sol-liberalizm gibi… Ama bugün değişti. Kendilerine “Milliyetçi” diyen ama ideolojik birikimi olmayan bir nesil geldi. Kim bunlar?

“Kulis de vereyim ama kimseyi üzmeden bazı şeyleri de söyleyeyim” diyorum. CHP’de bir şeyler oluyor ve bunları anlattığımda adı kulis oluyor. DEVA ve Gelecek yanı başımda kuruldu ve büyük umutlar vardı. Peki neden böyle oldu?

“Dünya 5’ten büyüktür” derken vurgulanan şeyin artık filli uygulama safhasına geldik. Ne kural var, ne kaide. Bundan sonra tek bir kural var, tek bir kanun var. O da Orman Kanunları!

Türkiye, 2024’te başlayan ekonomik restorasyonu 2025’te "hukuki temizlik" ile taçlandırdı. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı ve MASAK eşgüdümüyle gerçekleştirilen operasyonlar, sadece suçluları değil, suçun finansman yöntemlerini de hedef aldı.

2025 sadece bir takvim yaprağı değil; yargı paketleri, kayyumlar ve "Terörsüz Türkiye" projesinin en sert sınavıydı. 2025 biterken arkasında nasıl bir enkaz ve nasıl bir umut bıraktı? 2026’da kapımızı çalacak olan o 'hayati meseleler' nedir?