Hindistan Hava Kuvvetleri, 200 adet Astra Mark 1 hava-hava füzesinin üretimini onayladı

Hindistan Savunma Araştırma ve Geliştirme Organizasyonu (DRDO) ve Bharat Dynamics Limited'e (BDL) verilen izin, IAF'nin Rus menşeli tüm uzun menzilli havadan havaya füzelerinin yerli çözümlerle değiştirilmesinde ileri bir adım anlamına geliyor.

Astra füzesi, 2019'dan beri hizmette olan ve hem IAF hem de Hint Donanması tarafından kullanılan modern bir görüş ötesi menzilli havadan havaya füzedir.

Füze ailesi, operasyonel Astra Mk-1'in yanı sıra çeşitli deneme ve tasarım aşamalarında olan Astra Mk-2, Mk-3 ve Astra-IR'yi içermektedir.

Uzunluğu 3.84 metre, çapı 178 milimetre ve ağırlığı 154 kilogram olan Astra Mk-1, 15 kilogramlık yüksek patlayıcılı önceden parçalanmış bir harp başlığı taşımakta ve bir radyo yakınlık tapası ile donatılmıştır.

Katı yakıtlı bir roket motorundan güç alır, Mach 4.5'e kadar hızlara ulaşabilir ve 20 kilometreye kadar irtifalarda çalışabilir.

Astra Mk-1'in güdüm sistemi, orta rota güdüm için fiber optik cayro tabanlı ataletsel navigasyon sistemi ve terminal güdüm için aktif bir radar güdüm sistemi içerir.

Baş üstü takip modunda 110 kilometre ve kuyruk takip modunda 20 kilometre operasyonel menzile sahiptir ve menzil fırlatma irtifasına bağlı olarak değişmektedir.

Füze, Sukhoi Su-30MKI, MiG-29K ve HAL Tejas Mk.1/1A dahil olmak üzere çeşitli uçak platformlarından fırlatılmak üzere tasarlanmıştır ve maksimum menzile daha yüksek irtifalardan ulaşılmaktadır.

Astra programı 1990'ların başında başladı ve proje 2004 yılında resmi olarak onaylandı. İlk versiyonlar zorluklarla karşılaşmış, kontrol sorunları ve performans eksikliklerini gidermek için çok sayıda yeniden tasarıma yol açmıştır.

2013 yılına gelindiğinde, bu çabalar daha hafif ve daha verimli bir füze üretti ve Astra Mk-1 ilk kez 2014 yılında havada test edildi ve elektronik karşı önlemler ve yüksek G manevraları altındaki performans da dahil olmak üzere yeteneklerini doğrulamak için kapsamlı denemelerden geçti.

Astra Mk-2 ve Mk-3 varyantları için geliştirme çalışmaları devam etmektedir.

Astra Mk-2, çift darbeli bir roket motoru kullanarak füzenin menzilini 160 kilometreye çıkarmayı hedefliyor ve lazer yakınlık tapası ve AESA radar arayıcı başlığı gibi teknolojileri içeriyor.

Rusya ile birlikte geliştirilen Astra Mk-3, menzilini ve hızını arttıran Katı Yakıt Kanallı Ramjet motoruna sahiptir ve AIM-260 ve Meteor gibi füzelere rakip olacak şekilde konumlandırılmıştır.

DRDO ayrıca VL-SRSAM olarak bilinen ve Hint Donanması'nın Barak-1 sisteminin yerini alması amaçlanan bir karadan havaya varyant geliştirmiştir.

VL-SRSAM, 2021 yılında başarıyla test edilmiş olup, Revathi radarı tarafından yönlendirilen bir dikey fırlatma sistemine ve yüksek manevra kabiliyetine sahiptir.