İstanbul'un sanat haritası: 2025’e damga vuran sergiler

• James Cameron’un 60 yıllık özel arşivi, "Titanik" ve "Avatar" gibi kült yapımların mutfağını İstanbul’a taşıdı.
• Batı edebiyatında İstanbul’un kurgusal yolculuğu, Meşher’deki devasa bir seçkiyle hayat buldu.
• Pera Müzesi, kuruluş yıl dönümünü Marcel Dzama ve British Council Koleksiyonu gibi seçkin projelerle kutladı.
• Edward Burtynsky’nin devasa fotoğrafları, insanlığın yeryüzünde bıraktığı endüstriyel izleri Borusan Contemporary’de sergiledi.
• Bienalden Ahmet Güneştekin’e kadar uzanan projeler, şehrin sokaklarını ve tarihi binalarını dev birer sergi alanına dönüştürdü.

Görsel tanıklık ve sinema büyüsü

İstanbul Sinema Müzesi, yılın en görkemli projelerinden biri olan “James Cameron Sanatı” sergisine ev sahipliği yaparak kapılarını teknoloji ve hayal gücünün birleştiği bir dünyaya açtı. 300’den fazla orijinal eserle kurgulanan sergi, yönetmenin 60 yıllık kariyerindeki teknolojik prototipleri ve kostümleri izleyiciyle buluşturdu.

Öte yandan, Borusan Contemporary’de yer alan Edward Burtynsky sergisi, endüstriyel manzaraların çarpıcı güzelliği ile doğanın tahribatı arasındaki ince çizgiyi geniş formatlı fotoğraflarla sorguladı.

Edebiyatın ve “Aklın Manzaraları”

Meşher, “Hikâye İstanbul’da Geçiyor” sergisiyle Batı edebiyatının 16. yüzyıldan bu yana İstanbul’a duyduğu merakı kitaplar, elyazmaları ve gravürler üzerinden inceledi.

İstanbul Modern ise Ali Kazma’nın “Aklın Manzaraları” ile kitap ve kütüphane kültürünü merkeze aldı. Orhan Pamuk ve Alberto Manguel gibi isimlerin yaratım süreçlerine odaklanan sergi, yazının ve hafızanın farklı biçimlerini medya sanatıyla görünür kıldı.

Şehirle bütünleşen dev organizasyonlar

İKSV tarafından düzenlenen 18. İstanbul Bienali, "Üç Ayaklı Kedi" başlığı altında Beyoğlu-Karaköy hattını bir sanat rotasına çevirerek 600 binden fazla ziyaretçiyi ağırladı.

Şehrin bir diğer yakasında, Artİstanbul Feshane’de Ahmet Güneştekin’in “Kayıp Alfabe” sergisi, göç ve toplumsal hafıza temalarını disiplinlerarası bir dille işleyerek geniş kitlelere ulaştı.

Müze Gazhane’de ise Cem Güventürk’ün “Ay, Güneş ve Ay” sergisi, insanın varoluşsal sancılarını felsefi ve mizahi bir derinlikle ele aldı.

Doğanın çılgınlığı ve kolektif üretim

Abdülmecid Efendi Köşkü’nde açılan “Folia” sergisi, Latince "yaprak" ve "çılgınlık" kelimelerinin anlamlarından yola çıkarak ziyaretçileri tarihi bir bahçede düşsel bir yolculuğa çıkardı.

Kolektif üretimin önemine dikkat çeken Salt Beyoğlu’ndaki “90’lardan Beri Halı’dayız” sergisi ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Halı Atölyesi’nin 30 yıllık yaratıcı muhalefet ve dayanışma mirasını sanatseverlerle paylaştı.

2025 yılı, İstanbul’un sanatı sadece sergilemediği, aynı zamanda sosyal ve kültürel olarak yeniden tanımladığı bir yıl olarak hafızalara kazındı.