Küresel açlık krizini çözmek için 10 yol

Dünya üzerinde 828 milyon insan yatağa aç girmekte. 49 ülkede 49 milyon kişi daha kıtlığın eşiğinde. Afrikalıların yüzde 58'i, Latin Amerika ve Karayipler'den yüzde 41, Asyalıların yüzde 25'i, Okyanusya'dan yüzde 13 ve Avrupalıların ve Kuzey Amerikalıların yüzde 8'i gıda güvensizliği yaşıyor; neyin, nasıl olduğundan ve ne yediklerinden emin değiller.

Bu arada, beş yaşın altındaki çocukların yaklaşık yüzde 30'u kısa ve birçoğu temel vitamin ve minerallerden yoksun. Dünya çapındaki kadınların üçte biri anemik. Bunların çoğu yoksulluğun belirtileri ve sonuçlarıdır.

Bunun aksine, bir milyar insan obez ama bunların önemli bir kısmı da yoksullar arasında. 2.100 dengeli kaloriden oluşan günlük sağlıklı bir diyet beş kat daha pahalı olabileceğinden, enerjisi yoğun temel gıdaları ve minimum besin değeri olan ucuz yağlı yiyecekleri tercih ederler . Sonuç, diyabet, kardiyovasküler ve böbrek rahatsızlıkları ve zihinsel sağlık işlev bozuklukları gibi hastalıklarda patlayıcı bir büyümedir. Obez insanların Kovid-19 nedeniyle hastaneye yatma ihtimalinin üç kat daha fazla olduğunu zaten öğrendik.

Dünyamızın nüfusu sekiz milyara ulaştı, ancak yaklaşık dört milyar kişi çok az ya da çok fazla ya da yanlış şeyler yiyor.

Bunlar korkunç istatistikler ve 2020'de 98 olan Gıda ve Tarım Örgütü'nün (FAO) Gıda Fiyat Endeksi şu anda 136'da olduğu için eğilim daha da kötüleşti.

Kovid pandemisi gıda güvensizliğine eklendi. Ancak asıl sorun, gıda kaynaklarını sıkıştıran çeşitli silahlı çatışmalarda yatıyor. Gıda güvenliği olmayan insanların üçte biri, II. Rusya-Ukrayna savaşının neden olduğu küresel tahıl tedariği kesintisi, çarpıcı bir örnek teşkil ediyor.

İklim değişikliğinin acımasız ilerlemesi nedeniyle gelecek beklentileri endişe verici. 1,5 santigrat derecelik küresel ısınma sınırı giderek daha imkansız hale geliyor ve buzulların erimesi ve deniz seviyesinin yükselmesi gibi gezegensel devrilme noktaları çok muhtemel. Gıda güvenliği için yıkıcı sonuçlara örnek olarak Pakistan'daki seller, Somali'deki kuraklık ve başka yerlerde sık sık yaşanan şiddetli felaketler gösteriliyor.

Kısa vadeli çözüm gıda yardımıdır. Ancak Dünya Gıda Programı, gelecek yıl için aranan 20 milyar doların üçte ikisini alacak kadar şanslı olacak. Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri uyarınca 2030 yılına kadar 'sıfır açlığa' ulaşmak için bu miktarın iki katına çıkması gerekiyor. Küresel Açlık Endeksi'nde mücadele eden ülkeler arasında kaçınılmaz ve aşağılayıcı bir rekabet var . Bu ay kim yeterince yardım alacak ve kim aç kalacak?

İnsani yardım çalışanlarının sınırlı kaynakları adil bir şekilde paylaşma konusundaki tüm iyi çabalarına rağmen, yabancıların belirsiz merhametine bağlı yaşam için rastgele bir piyangoya benzeyen yardım düzenlemelerinde içkin adaletsizlik apaçık ortadadır.

Yardıma bağımlılığı azaltmak ve sürdürülebilir tarımsal gıda sistemleri oluşturmak için daha iyisini yapmalıyız. Bu, yılda 265 milyar dolarlık göz yaşartıcı bir yatırım gerektirse de , 2023'te 110 trilyon dolara ulaşacağı öngörülen dünya ekonomisinde imkansız bir meblağ değil .

İşte bu sorunu çözmek için yapabileceklerimiz:

1- Bunu bir öncelik haline getirin

Başlangıç ​​olarak, devletler gıdaya sadece kalkınma veya hayırseverlik kaygıları yerine stratejik bir mesele olarak -ulusal savunmaya benzer şekilde- yaklaşmalıdır. Günümüzde, gıda genellikle bir savaş silahı olarak kullanılmaktadır ve barış zamanında bile buna göre ele alınmalıdır. Bu, örneğin, stratejik gıda rezervleri, gıda istihbaratı yetenekleri, tehditler ve riskler analizleri ve gıda direncine yönelik dengeli politikaların, tek bir boyutun herkese uyması gereken küresel normlara değil, ulusal olarak belirlenmiş kriterlere dayandığı anlamına gelir.

2- Daha az gıda israfı yapın

İkincisi, gıda israfını azaltmanın bariz bir faydası var . Şu anda, gıda zincirinde gıdanın üçte biri kayboluyor ve bozuluyor, bu da mevcut gıda kalorilerinin yüzde 24'üne tekabül ediyor ve 230 milyar dolara mal oluyor.

Su ve ormanlar da dahil olmak üzere doğal kaynakları tüketmenin yanı sıra, gıda atıkları sera gazı emisyonlarının yüzde 6'sını oluşturuyor. Çekirgeler ve kötü hava koşulları gibi haşereler kısmen sorumludur, ancak tüketici eğitimi ve gıdaları saklama ve taşıma yöntemlerimizde iyileştirmeler yoluyla birçok şeyden kaçınılabilir.

3- Küçük çiftçi işletmelerine yardım edin

Üçüncüsü, dünyadaki gıdanın yüzde 35'ini tüm tarım arazilerinin sadece yüzde 12'sinden üreten küçük ölçekli çiftçiler , daha sürdürülebilir bir şekilde üretken ve iklim değişikliğine karşı dirençli hale gelmek için öncelikli uyum fonu almalıdır. Bu, Çin, Güney Asya ve Sahra altı Afrika'nın geniş tüketici bölgelerinde kendi kendine yeterlilik yaratmak ve gıda ithalatına bağımlılığı azaltmak için her şeyden daha fazlasını yapacaktır.

4- Yerel tarımsal ekosistemi destekleyin

Dördüncüsü, gıda yardımına bağımlı olan birçok düşük gelirli ülkede, yerel gıda üretimiyle ilgili küçük işletmeler zaten GSYİH'nın yüzde 70'ine katkıda bulunuyor. Bu nedenle, daha fazla araştırma ve teknolojik yenilik, onları biyolojik çeşitliliği teşvik eden ve toprak ve su sistemlerini iyileştiren ve böylece büyük verimlilik kazanımları sağlayan eko-duyarlı bir şekilde büyütebilir.

5- Pazara daha yakın büyüme gerçekleştirin

Beşincisi, belirli eylemler, yalnızca maliyeti ve karbon ayak izini azaltmak için değil, aynı zamanda uzun lojistik zincirlerinin başka yerlerdeki güvenilmez tedarikçilere karşı savunmasızlığı artırdığına dair Covid-19 yönetiminden öğrenilenleri de içerecek şekilde, tüketicileri ve üreticileri coğrafi olarak "gıda millerini" azaltmak için yaklaştırmalıdır.

Bu tür yakın tarım, daha fazla kentsel tarım anlamına gelir. 2050'ye kadar üçte ikisi şehirlerde yaşayacak: neden orada gıda üretilmesin? Dikey tarım ve hidroponik için bazı teknolojiler halihazırda mevcuttur. Daha yeşil kentsel gelişim politikaları ayrıca karbon emisyonlarını azaltabilir ve şehirleri daha uyumlu hale getirebilir.

6- Nicelikten çok niteliği önemseyin

Altı, gıda mevcudiyetinin bariz sorunları iyi eğitilmiş olsa da, kalite genellikle göz ardı edilir. Küresel Diyet Veri Tabanı , yediklerimizin küresel besin değerinin mütevazı olduğunu gösteriyor - 100 üzerinden toplamda 40 puan alıyor. İnsan gelişimini optimize eden gıda güvenliği sadece nicelik değil, aynı zamanda kalite ile de ilgilidir.

7- Yemek alternatiflerini çeşitlendirin

Yedi, popüler mahsullerin üretkenliğini artırmanın sınırları olduğundan, çeşitlendirme esastır. Yaklaşık 50.000 yenilebilir bitki var, ancak kalorilerimizin üçte ikisi sadece üçünden geliyor: buğday, mısır ve pirinç. Elbette binlerce yıl öncesine dayanan beslenme alışkanlıklarını değiştirmek zordur ve günlük ekmeğimizin veya pirinç kasemizin derin kültürel anlamı vardır.

Ancak zorunluluk adaptasyonu belirler. Örneğin manyok, sorgum, darı, teff ve tatlı patates, çeşitli bir diyetin parçası olarak yararlı ikame maddeleridir ve daha sağlıklıdır. Yeterince kullanılmayan baklagiller ve küçük tahıllar da uygun şekilde tasarlanmış tohumlar sayesinde iklime karşı daha dayanıklı olabilir. Bir diyet devrimi, gıda güvenliğini sağlamanın merkezi bir yönü olacaktır.

8-Yardım dağıtmanın daha iyi yollarını düşünün

Sekiz, tam gıda güvenliği olsa bile, özellikle afet meydana geldiğinde en savunmasız kişiler için gıda yardımına ihtiyaç duyulacaktır. Ancak kamyonlar dolusu birincil gıda maddesini taşımak ve yiyecekleri fiziksel olarak uzun kuyruklarda açlık çeken insanlara dağıtmak maliyetli ve verimsizdir. Piyasalar, kriz durumlarında bile çoğunlukla olduğu gibi çalışıyorsa, nakit çok daha iyidir ve günümüzde dijital veya kupon formlarında rahatlıkla kullanılabilir. Bu, alıcılara en çok ihtiyaç duydukları saatte seçim ve itibar sağlar.

9- Yiyecekleri sosyal güvenlik ağının bir parçası haline getirin

Dokuz, daha da iyisi, sadece normal zamanlarda değil, özellikle kriz zamanlarında da gıda ve beslenme haklarını evrensel sosyal koruma sistemlerine dahil etmek olacaktır. Şu anda, dünya nüfusunun yarısından azı bu şekilde kaplıdır. Dış yardım - özellikle gıda - ulusal güvenlik ağları aracılığıyla yönlendirilebilir.

10- Özel sektörü piyasaya dahil edin

Son olarak, tüm ülkeler, özel sektörü ve diğer paydaşları içeren pratik planlarla ortak bir ulusal misyon peşinde koşan çok sektörlü gıda politikalarına ve stratejilerine sahip olmalıdır.