The American Conservative: Fransa siyasi ve mali uçurumun eşiğinde

ABD merkezli yayın organlarından The American Conservative'de, Fransa'da yaşanan siyasi ve ekonomik krizin geleceğinin değerlendirildiği bir analiz yayınlandı.

Sadece son 18 ayda dört başbakanın istifa ettiği Fransa'da, Macron yönetiminin büyük bir kriz içerisinde olduğuna dikkat çekilen analizde, yönetim krizi, yüksek borçlanma oranları ve emeklilik yaşı gibi çok sayıda başlıkta ülkenin bir uçuruma gittiği tespiti yapıldı.

Analizde ayrıca; önümüzdeki günlerde Macron'un ve ülkenin önünde 3 farklı senaryo olduğu belirtildi.

İşte The American Conservative'de yayınlanan analiz:

Sadece son 18 ayda dört başbakanın gelip gittiğini gören Fransa büyük bir siyasi kriz ve belirsizliğin içerisinde.

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanual Macron dünya sahnesinde dev gibi görünse de, ülkesinde, çoğunlukla kendi hatalarının sonucu olarak oldukça zor durumda.

Geçtiğimiz hafta Fransa Başbakanı Sebastien Lecornu, kabinesini açıkladıktan 12 saat sonra istifa etmek zorunda kaldı.

Aynı günün ilerleyen saatlerinde Macron, onu yeniden başbakan olarak atadı ve ona parlamentoda çoğunluğu sağlama görevini verdi. Lecornu'nun bu çıkmazı aşmak için 48 saati vardı ve bu sürenin sonunda 48 saat daha zamana ihtiyacı olduğunu açıkladı.

Neredeyse yüzde 5'e ulaşan bütçe açığı, Fransa'nın Avrupa Birliği anlaşmaları kapsamında bu rakamı yüzde 3'ün altında tutma yükümlülüğünü fazlası ile aşıyor. Buna, GSYİH'nın yüzde 115'ini oluşturan ülkenin devasa borcu da ekleniyor ve piyasalar bunu artık fark etti.

Fransa, artık sık sık, Avrupa'nın en yüksek faiz oranlarıyla borçlanmak zorunda kalıyor. Kredi kuruluşları, Fransa'nın notunu defalarca düşürdü ve bu da borç maliyetini hızla artırdı.

Tüm bu süreç ise Macron'un hamlesiyle başladı.

Macron 2024 yılının Haziran ayında, Avrupa Parlamentosu seçimlerinde ağır bir yenilgiye uğradıktan sonra, parlamentonun alt meclisi olan Ulusal Meclisi feshetti ve erken seçimler çağrısında bulundu.

Çoğu habere göre, partisi Renaissance ve ortakları Horizons ve Demokratlar'ın kazanarak meşruiyetini pekiştireceğine inanıyordu. Ancak bloğu, koltuklarının neredeyse yarısını kaybetti.

Sonuç, üç bloğa bölünmüş bir yasama organına neden oldu. Bunlar; Macron'un merkez partisi, Le Pen'in milliyetçi sağı ve solun dört fraksiyonu olan La France Insoumise, Sosyalistler, Komünistler ve Yeşiller olarak şekillendi.

Bu grupların hiçbiri bütçe anlaşması yapamıyor. Sol partiler, bütçeyi dengelemek için 150 milyon avronun üzerindeki servetlere yüzde 2'lik bir vergi getirilmesini savunuyorlar. Sol kanat, özel şirketlere 300 milyon avroluk vergi indirimi sağlandığını gösteren rakamlara atıfta bulunarak, kurumsal refahın ülkeyi çukura attığını da iddia ediyor. Sol blok ise zenginlerle ve çokuluslu şirketlerle savaşmıyor. Sadece matematikle savaşıyor.

Marine Le Pen'in Rassemblement National partisi ve birlikte hareket ettiği Union of the Republican Right, mali kısıtlamaların tabanlarına hiçbir maliyeti olmayacağına dair sözler vererek, zaten zor durumda oldukları anlaşılabilir olan, çevrede yaşayan alt orta sınıf seçmenlerini memnun etmeye çalışıyor.

Le Pen ve sağ kolu Jordan Bardella, yasadışı göçmenlere sağlık sigortası garantisi veren bir programa işaret ederek, “göçten tasarruf”un bütçe açığını kapatacağını vaat ediyorlar.

Ve batmakta olan merkez dışında emekli maaşlarının ödenmesi konusunda da fikirler var.

Macron'un şiddetli muhalefete rağmen 2023'te kabul edilen emeklilik reformu, sözde sağlam bir ekonomik mantığa dayanıyordu.

Fransa'da bugün ortalama bir emekli, ortalama bir işçiden daha zengin. Ancak yaşlanan nüfus, emeklilik sisteminin ve sosyal devlet programlarının ekonomiyi ve kamu maliyesini her zamankinden daha fazla yük altına aldığını anlamına geliyor.

Yeni emeklilik reformu, emeklilik yaşını 62'den 64'e yükseltecek. Ancak bu eşik hala diğer benzer ülkelerin neredeyse tamamından daha düşük.

Fransa için gece karanlık ve Macron çözümden çok uzak.

Yeni bir parlamento seçimleri durumunda, RN iktidara gelebilir ve muhtemelen Fransa Ulusal Meclis'inde çoğunluğu elde edebilir. RN ve aşırı sol parti La France Insoumise, acil olarak yeniden seçim yapılmasını isteyen partiler. Macron'un partisi, Sosyalistler, Yeşiller ve Komünistler ise bunu her ne pahasına olursa olsun önlemek istiyor.

Ancak yine de, bu oluşumların hiçbiri bir modus vivendi ve bütçe üzerinde anlaşmaya varamıyor.

Fransa ve Macron için şu anda üç seçenek masada duruyor.

Ya dağılmaktan korkan partilerden biri ilk önce göz kırpacak ve bu da merkez soldan merkez sağa uzanan bir koalisyonun kurulmasına yol açacak.

Ya Macron yeni parlamento seçimleri yapmak zorunda kalacak ya da Macron istifaya zorlanacak ve Nisan 2027 için planlanan cumhurbaşkanlığı seçimleri öne alınacak.

Macron'un istifası için çağrılar giderek artıyor ve Fransa'da artık Macron'un ve Macronizm günleri sona ermek üzere.