Çocukların yanında ülkeyi kötülemek bir “fikir” değil, bir tahribattır. Kendi toprağını hor gören bir nesilden ne özgüven çıkar, ne gelecek. Aidiyet kırılırsa, karakter de kırılır. Çocuklara miras bırakacağımız şey umutsuzluk olamaz.

Genç yaşta yorulacaksınız. Okuyarak, yanılarak, yeniden deneyerek… Bu yorgunluk sizi küçültmez, inşa eder. Konfor korumaz, köreltir. Gelişim rahatsız eder ama geleceği kurar.

Akran zorbalığı, şiddet ve kabadayılık… Bunlar bir günde ortaya çıkmıyor. Değerler anlatılmadığında değil, yaşatılmadığında kayboluyor. Okulun, öğretmenin, velinin sorumluluğu nerede başlıyor?

Yapay zekâ çağında dünya eğitim süresini kısaltıp üretken nesiller yetiştirmeye odaklanıyor. Bilgi artık saniyeler içinde ulaşılabilirken, neden hâlâ ezber, neden hâlâ uzun lise yılları? Türkiye eğitimde neyi kaçırıyor?

Basın İlan Kurumu’nun 65. yılında düzenlenen dev panel, medyanın "yazılım şirketine" dönüştüğü yeni dünyada gazetecinin rolünü yeniden tanımladı. Panelin satır aralarındaki o kritik soru şuydu: Geleceği şekillendiren mi olacağız, yoksa trendleri izleyen mi?

Kamuoyunda sadece ücret artışlarıyla gündeme gelen özel öğretim kurumları; kira, personel ve regülasyon yükümlülükleri kıskacında. Sürdürülebilir eğitim için maliyet dengesi nereye gidiyor?