13 Nisan 1204’te Haçlı orduları İstanbul’u işgal etti. Hedef Kudüs’tü ama yön Konstantinopolis’e çevrildi. Şehir üç gün boyunca yağmalandı, Ayasofya dahi talan edildi. Bu olay, tarihe yalnızca bir işgal değil, aynı inancın kendi kutsalına yaptığı en büyük ihanet olarak geçti.

31 Mart 1918’de Bakü, Şamahı ve Kuba’da yaşanan olaylarda on binlerce Azerbaycan Türkü hayatını kaybetti. Bu tarih, sadece bir facia değil; hafızalarda kalan derin bir kırılmadır. Unutulmayan acı, tarihî bir uyarı olarak bugün de varlığını sürdürüyor.

28 Mart 1979’da ABD’de yaşanan Three Mile Island kazası, nükleer çağın en kritik kırılma anlarından biriydi. Bir arıza, insan hatasıyla büyüdü; reaktör çekirdeği eridi. Bu olay yalnızca bir kaza değil, nükleer güvenlik ve kamu güveni için bir dönüm noktasıydı.

16 Mart 1920 sabahı İstanbul, İngiliz birliklerinin işgaliyle uyandı. Şehzadebaşı Karakolu’na düzenlenen baskında Osmanlı askerleri şehit edildi, Meclis-i Mebusan dağıtıldı. Başkentte atılan o kurşunlar bir devrin sonunu, millî mücadelenin başlangıcını haber veriyordu.

26 Şubat 1992 gecesi Hocalı’da yaşananlar, Güney Kafkasya’nın en acı sayfalarından biri olarak hafızalara kazındı. Sivillerin hedef alındığı bu trajedi, savaşın en ağır bedelini her zaman masumların ödediğini hatırlatıyor. Yıldönümünde, hayatını kaybedenleri saygıyla anıyoruz.

2 Ocak 1492, Endülüs ve Orta Çağ Akdeniz tarihi için bir kırılma noktasıdır. Granada’nın teslimiyle İber Yarımadası’ndaki Müslüman siyasi varlık sona erdi. Bu, yalnızca askerî bir yenilgi değil; uzun bir siyasal ve toplumsal çözülmenin sonucuydu.