Meclis Araştırma Komisyonu çocuk suçluluğundaki vahim tabloyu açıkladı

• 2024 yılında 178 bin olan çocuk suç sayısı, sadece bir yıl içinde 202 bini aşarak rekor bir seviyeye ulaştı.
• İstatistiklere göre suça sürüklenen çocukların yüzde 40'ı ciddi saldırganlık sergilerken, yüzde 35'inin tehdit eylemlerine karıştığı saptandı.
• Suça yönelmiş çocukların yüzde 75'inin dürtü ve öfke kontrolü ile davranış düzenleme desteğine ihtiyaç duyduğu belirlendi.
• Türkiye'de "riskli suç davranışı" başlama yaşının 13 olduğu açıklanırken, bu eşiğin birçok Avrupa ülkesinde 16 olarak uygulandığı vurgulandı.

Suça sürüklenen çocukların durumunu incelemek üzere kurulan Meclis Araştırma Komisyonu, Türkiye'deki çocuk suçluluğuna dair çarpıcı istatistikleri kamuoyuyla paylaştı. 2025 yılı verilerine göre çocuklar arasındaki suç işleme oranları bir önceki yıla oranla yüzde 13 artış göstererek toplumun her kesimini ilgilendiren kritik bir eşiğe ulaştı.

Aile yapısındaki bozulma çocukları suça iten en büyük faktör

Komisyon raporunda, çocuklarda suç eğiliminin artmasına neden olan bireysel, ailesel ve toplumsal etkilerden oluşan "üçlü ekosistem" üzerinde duruldu. Özellikle aile içi şiddet, yoksulluk ve ebeveyn denetiminin yetersizliği, çocukların suça yönelmesindeki temel kronik problemler olarak tanımlandı.

Birlik ve bütünlüğün bozulduğu aile yapılarının suça yönelmeyi tetiklediği belirtilen değerlendirmede şu ifadelere yer verildi: "Babanın madde bağımlısı olması, işsiz olması, annenin yeteri kadar denetim yapamaması, kısacası birlik ve bütünlüğün bozulduğu ailelerde çocukların ailesel özelliklerinin suça yönelmeyi sağlayan temel bir unsur olduğunu görüyoruz".

Bireysel risk faktörleri ve madde bağımlılığı tehlikesi

Çocukları suça teşvik eden bireysel özellikler arasında madde kullanımı, sosyopatik kişilik bozukluğu ve engellilik durumları ön plana çıkıyor. Ailede hükümlü bir üyenin bulunması veya şiddet deneyimi yaşanması, çocuk için suçu "normalleştiren" ciddi risk faktörleri arasında gösteriliyor.

Ayrıca, aile ve çocuk arasındaki maddi bağımlılığın artışının da yeni bir risk alanı oluşturduğu ifade edildi. Kalabalık aile yapıları ve denetim eksikliği ile birleşen yoksulluk, çocukların toplumsal hayatta suça sürüklenmesini hızlandıran unsurlar olarak raporlandı.

Avrupa ve Türkiye arasındaki cezai yaş sınırı farkı

Türkiye'de suç yaşının seyri uluslararası örneklerle de kıyaslandı. Birçok sosyal refah devletinin suç tanımı ve cezai kovuşturma yaşını daha ileri bir aşamada tuttuğu belirtilerek sistem farklılıklarına dikkat çekildi.

Danimarka, Finlandiya ve Norveç gibi ülkelerde çocuk suç işlediğinde cezai soruşturma işlemlerinin ancak 16 yaşından itibaren başladığı bilgisi paylaşıldı. Türkiye'de ise riskli davranışların 13 yaşına kadar inmiş olması, koruyucu ve önleyici sosyal politikaların ivedilikle gözden geçirilmesi gerektiğini ortaya koydu.