Türkiye ve Azerbaycan için yeni bir çağ başlıyor. 1992’nin hüzünlü tarihinden Karabağ’ın şanlı zaferine uzanan bu yolda, iki devletin kaderi artık sadece dilde ve soyda değil, ekonomide de birleşiyor.

Batı’nın yüzyıllardır ilmik ilmik ördüğü “entelektüel üstünlük” illüzyonunu, Kardinal Arinze’nin teorisinden bugünün İran-İsrail savaşına kadar uzanan bir çizgide deşifre edelim. Teorisi teorimizden pratiği pratiğimizden daha kanlı olanların kurduğu bu asimetrik denklemi bozalım.

Histeri çağının yeni 'suçu': Makul kalmak! Gökhan Ünver’in linç edilmesinden, itidalin korkaklık sayıldığı kutuplaşmış meydanlara uzanan o hazin gerçek: Tavırlarımızı kadim değerlerimiz mi belirliyor, yoksa sosyal medyanın gürültülü ve şirazesiz kültürü mü?

Emevîlerden bugüne babadan oğula geçen meşruiyet kavgası... İran halkını bir arada tutan o gizli güç: Rehber mi, Şah mı? Seküler bir cumhuriyetin dolduramayacağı boşluk ve haritanın parçalanma riski. Mezhepçiliği bir kenara bırakıp reel politiğe bakma vakti.

Öfke mi, devlet aklı mı? Erdoğan’ın İran mesajındaki derin şifreler: "Siyonist’ten darbe yiyen komşuya oh denmez!" Mezhep kavgasından jeopolitik zorunluluğa; fırtınalı denizde geminin kaptanına kulak verme vakti.

"İki devlet bir millet" sloganının ötesinde bir vatan: Azerbaycan! Kaybettiğimiz İstanbul sükûnunu Şirvanşahlar’da bulmak; 'Mihribanlık' kültürüyle özümüze dönmek. Türkoloji Kurultayı’nın 100. yılında, kendimizi tanımak için Bakü’ye bakmanın vaktidir.