Dünyanın sevgi diline ihtiyacı var

Dünya, hiç olmadığı kadar gürültülü. Savaşların, yoksulluğun, çıkar çatışmalarının, hırsın ve nefretin kıskacında çırpınıyor.

İnsanlık, ilerleme adına teknolojiyle büyük mesafeler kat etti; fakat kalpler arasındaki mesafe her geçen gün biraz daha büyüdü.

İnsan insana yabancılaştı, toplumlar birbirine öfke kusar hale geldi.

Tam da böyle bir zamanda, aslında en büyük ihtiyacımız olan şey çok basit!

Sevgi.

Sevgi, sadece romantik bir duygu değil; bir varoluş biçimi, bir hayat felsefesi, bir iletişim dilidir.

Çocukla anne arasındaki bağda, komşunun komşusuna uzattığı bir tabak yemekte, yaşlı bir adamın elinden tutan gençte, savaş meydanında yaralı bir çocuğa su veren askerde görünür hale gelir. Sevgi, sınır tanımaz; ne dil, ne renk, ne din, ne de coğrafya ayırır.

Bugün dünyaya hakim olan dil çoğu zaman zulmün ve nefretin dili.

Oysa sevgi dili konuşulsa; kavga yerini merhamete, öfke yerini anlayışa, açgözlülük yerini paylaşmaya bırakırdı.

Çünkü sevgi, her dilin üstünde bir üst dildir; tercümansız anlaşılabilen tek ortak kelimedir.

Unutmayalım ki, sevgi olmadan adalet kuru bir kelimeye, özgürlük sahipsiz bir slogana, insanlık da içi boş bir kavrama dönüşür.

O yüzden dünyanın, siyasilerin sert nutuklarından, çıkar gruplarının hesaplarından, kibirli söylemlerinden çok daha fazlasına ihtiyacı var!Dünyanın sevgi diline ihtiyacı var.

Sevgi dili konuşan bir insan, sadece kendi hayatını değil, çevresini de güzelleştirir.

Merhameti çoğaltır, paylaşmayı özendirir, kırılan kalpleri onarır. Toplumları dönüştüren gerçek güç, orduların silahı ya da kasaların dolusu parası değildir.

Gerçek güç, sevginin diliyle insan yüreğine dokunabilmektir.

Bugün belki tek başımıza dünyayı değiştiremeyiz.

Fakat kendi küçük evrenimizde sevgi dilini konuşmaya başlasak, bu dil dalga dalga büyür.

Çünkü sevgi bulaşıcıdır.

Bir tebessüm, bir selam, bir gönül alma, bir affediş; farkında bile olmadan dünyanın sert yüzünü yumuşatmaya başlar.

Kısacası, insanlık yol ayrımında.

Ya nefret dilinde ısrar edip dünyayı daha da karartacağız ya da sevgi diline sarılıp dünyayı yeniden yaşanılır kılacağız.

Tercih bizim.

Ama şunu unutmayalım!

İnsanlık, her dönemde sevgiyi seçtiğinde ilerledi; nefreti seçtiğinde ise kayboldu.

Ve bugün, belki de tarihin en çok ihtiyacı olan şey, tam da bu!

Dünyanın sevgi diline ihtiyacı var.

Vesselam…