İstanbul’un ruhunu taşıyabilmek

İstanbul yıllardır hizmete muhtaç.

Çünkü bu şehir betonla değil, ruhla nefes alır.

Onu yaşatan şey yolları, köprüleri, meydanları değildir yalnız; şehre emek verenin niyeti, dokunduğunun ahlakıdır. İstanbul’a “Her şey çok güzel olacak” diyenler aslında neyin güzel olduğunu hiç anlamadılar. Güzelliğin sloganla değil, sadakatle geldiğini unuttular.

Bir çivi bile çakmadılar bu şehre. Çünkü “çivi”nin bile bir ahlakı vardır. Hesap kitapla, ihtirasla, reklamla çakılmaz. O çiviyi çakmak için elinin titremesi, gönlünün titremesi gerekir. Bu şehir, emeği olmayanı kabul etmez; hatta küçücük bir iyiliği bile kaydeder, vefasını içinde saklar. Ama vefasızlığı da bağışlamaz.

Tüyü bitmemiş yetimin hakkı diyoruz ya…

İstanbul’un her kuruşu aslında bir yetim çocuğun duasıdır, bir annenin gözyaşıdır, bir babanın alın teridir.

Onu gasbeden, sadece bütçeyi çalmaz; İstanbul’un geleceğini, mahallenin huzurunu, sokakların bereketini çalar. Böylelerinin ruhu bu şehre yük olur; İstanbul onları sırtında taşımaz, taşımıyor da.

Çünkü İstanbul öyle bir şehirdir ki; yöneteni tartar, sınar, ölçer.

Seni önce insanlığından imtihan eder.

Sonra adaletinden.

Sonra da niyetinden.

Kibirli olanı hemen kenara koyar. Makamı nemalanma kapısı göreni küçük düşürür. Bu şehre “yönetmek” için gelenler kaybeder; “hizmet etmek” için gelenler ise İstanbul’un kalbine kazınır.

Bu yüzden dostlar, İstanbul’u yönetmek herkesin harcı değildir.

Ruhun İstanbul’a müsait olacak.

Hırsına yenik düşmeyen, makamı kendine değil millete açan bir duruşun olacak.

Bu şehrin sesini dinleyebileceksin!

Surların sessizliğini, Kız Kulesi’nin sabrını, Süleymaniye’nin vakarını, Üsküdar’ın merhametini, Eyüp’ün duasını…

İstanbul, adamını hemen tanır.

Gözünde paranın değil, milletin ışığı olanı sever.

Sözünde riyakarlık değil, adamlık olanı sahiplenir.

İstanbul kimseyi unutmayan bir şehirdir.

Kime şefkatle yaklaşıldığını da, kimin bu şehre ihanet ettiğini de satır satır kaydeder.

Bir gün gelir, hizmet edenin önünü açar; istismarcının ise maskesini kendi eliyle düşürür.

İstanbul, emek vereni hiç unutmaz dedim ya! İşte tamda burada Kadir Topbaş ve ekibini hürmetle anmak istiyorum.

İstanbul’a hizmet etmek bir şereftir.

Ama bu şeref ancak yüreğini bu şehre bağlayanlara nasip olur.

Vesselam…