Yeni Yıl, Kavramlar, Filistin

Takvimler değişirken, insanın iç dünyasında eksilen şeylerin adını artık daha net koyabiliyoruz. 

Bu değişimden bu defa büyük beklentilerim yok. 

Ne uzun listeler, ne iddialı hedefler… Sadece kalbim yorulmasın istiyorum. Çünkü çağımızın en ağır yükü, insanın kalbini yoran şeylerdir. 

Gürültüden değil, anlam kaybından yorulduk.

Takvim değişirken aslında en çok neyi kaybettiğimizi sormamız gerekiyor!

Kavramları…

Kelime olarak hala ağızlarımızda dolaşıyorlar belki ama mana olarak hayatımızdan çoktan çekildiler.

Adalet mesela!

Bugün adalet, güçlü olanın lehine işleyen bir mekanizma gibi algılanıyor. Oysa adalet; güce göre değil, hakikate göre taraf olmaktır. Sessizin sesini duyabilmek, mazlumun yanında durabilmektir. 

Adalet, sadece mahkeme salonlarında aranan bir şey değildir.

Günlük hayatta, ilişkilerde, kararlarımızda, susuşlarımızda ve konuşuşlarımızda ortaya çıkar. 

Adalet yoksa huzur da yoktur. 

Çünkü adaletin olmadığı yerde insanın kalbi hep tetikte olur.

Merhamet!

Belki de en çok unuttuğumuz kavram. Zayıflık sanıldı, duygusallıkla karıştırıldı, hatta bazen küçümsendi. Oysa merhamet; insanı zalim olmaktan alıkoyan son vicdan çizgisidir. 

Sokaktaki bir cana, düşmüş bir insana, hataya sürüklenmiş bir kalbe bakarken nasıl baktığımızdır merhamet. Merhamet çekildikçe sertlik arttı, sertlik arttıkça insanlık azaldı.

Paylaşmak!

Artanı vermek değildir sadece. 

Bazen vaktini, bazen ilgini, bazen de susma hakkını paylaşmaktır. Paylaşmayı unuttukça yalnızlaştık; yalnızlaştıkça da kalabalıklar içinde kaybolduk. 

Oysa paylaşmak, insanın yükünü azaltır, alanın da verenin de kalbini hafifletir.

Yardımlaşmak!

Gösterişe dönüştürüldüğünde ruhunu kaybeden bir kavram daha. Yardımlaşmak, fotoğraf karesine sığdırılacak bir iyilik değildir. 

Sağ elin verdiğini sol el bilmeden yapılan bir duruştur.

Gerçek yardımlaşma, insan onurunu incitmeden, karşılık beklemeden yapılan iyiliktir. 

Yardım ederken üstünlük kurmak değil, kardeşlik tesis etmektir asıl olan.

Gireceğimiz yeni yıldan beklentim büyük değil, ama derin.

Kıranların değil, incinmemeye gayret edenlerin çoğaldığı bir yıl olsun. Kendimizi anlatmak zorunda kalmadığımız, niyetlerin kelimelerden önce anlaşıldığı bir zaman dilimi olsun. Yorulduğumuz yerlerden değil ,huzur bulduğumuz kavramlardan geçelim bu kez.

Yeni yıl; unuttuğumuz değerlerin yeniden hatırlandığı, kelimelerin tekrar mana kazandığı bir yıl olsun. 

Çünkü kavramlar kaybolduğunda, insan da yolunu kaybediyor.

Ve tam da bu yüzden, yeni yılın ilk günü İstanbul’da gerçekleşecek olan anlamlı bir etkinliğe dikkat çekmek istiyorum.!

1 Ocak’ta İstanbul, bir kez daha insanlığın vicdanına seslenecek. Geçtiğimiz yıl olduğu gibi bu yıl da Bilal Erdoğan himayesinde, TÜGVA ve Milli İrade Platformu öncülüğünde, “Sinmiyoruz, susmuyoruz, Filistin’i unutmuyoruz!” çağrısıyla Galata Köprüsü’nde Filistin Dayanışma Mitingi düzenlenecek.

Bu buluşma, sıradan bir miting değildir.

Bu, adaletin askıya alındığı bir dünyada vicdanın ayağa kalkma iradesidir. 

Filistin meselesi yalnızca bir coğrafyanın değil, insanlığın imtihanıdır. 

Çocukların, kadınların, masumların bombalar altında hayatını kaybettiği bir yerde susmak, tarafsızlık değil, zulmün konforlu ortağı olmaktır.

Galata Köprüsü’nde yükselen ses; adaletin hala talep edildiğini, merhametin hala diri olduğunu, paylaşmanın ve yardımlaşmanın hala mümkün olduğunu haykıracaktır. 

Bu duruş, sadece Filistin için değil, kaybolan kavramlar için de bir hatırlatmadır.

Yeni yılın ilk günü verilecek bu mesaj, tüm dünyaya şunu söyleyecektir!

İnsanlık henüz teslim olmadı.

Yeni yıl; unuttuğumuz değerlerin yeniden hatırlandığı, kelimelerin tekrar mana kazandığı bir yıl olsun. 

Çünkü bazı kavramlar savunulmadığında, sadece onlar değil, insan da kaybolur.

Vesselam…