Zamanın delirdiği çağda sessiz kalmak

Zaman delirdi, dostlar!

Artık saniyeler birbirini kovalarken nefes almak bile bir yarış haline geldi. Herkes bir şey söylüyor, kimse bir şey dinlemiyor.

Sesler çoğaldı, anlam azaldı.

Herkes konuşuyor ama hiç kimse gerçekten bir şey demiyor.

Hızın tanrılaştırıldığı, gürültünün fikir yerine geçtiği bir çağda, sessiz kalmak bir isyan biçimidir artık.

İnsan, gürültüyle kuşatılmış bir varlık. Ekranlardan taşan sahte mutluluklar, her gün değişen gündemler, sosyal medyada birbirine karışmış doğrular ve yalanlar…

Herkes her şeyden emin ama hiç kimse kendinden emin değil. Kalabalıklar içinde kaybolan ruhlar, kendi iç sesini duyamaz hale geldi. Böyle bir çağda sessiz kalmak, yalnızca bir tercih değil,bir direniş biçimidir. 

Sessiz kalmak, pes etmek değil,kelimelerin kirletildiği bir dünyada sözü arıtmak için geri çekilmektir.

Sessizlik, bazen vicdanın son sığınağıdır.

Zira artık hakikat, bağıranın değil, derinden düşünenin yanındadır. Gürültüyle yoğrulan zihinlerin arasında bir nefeslik durmak, insanın kendine dönmesidir.

Çünkü sessizlikte insan, kendi hakikatinin yankısını duyar.

Ve bu yankı, kalabalıkların gürültüsünden çok daha gürdür.

Zamanın delirmesi, insanın iç dengesini kaybetmesinden başka bir şey değildir.

Saatler hızlandı, günler kısaldı, sabırlar azaldı.

Artık kimse beklemiyor, herkes hemen istiyor.

Oysa insanın ruhu aceleye gelmez. Ruhun iyileşmesi, anlamın derinleşmesi, hikmetin kök salması zaman ister.

Ama bu çağ, sabrın değil hızın çağı. İnsanlar hızlı yaşayıp hızlı unutuyor. Hızlı tüketip hızlı hüküm veriyor.

Ve en kötüsü, hızlı pişman olup yavaş yavaş çürüyor.

Belki de sessizlik, bu çağın en soylu eylemi.

Bir dua gibi, bir nefes gibi, bir duruş gibi.

Sessiz kalmak; çığlık atmadan, hakikati kalbinde taşımaktır.

Çünkü bazı sözler, sessizliğin içinden filizlenir.

Ve bazen bir susuş, bin kelimeden daha fazla şey anlatır.

Zaman delirdi, evet.

Ama hala sakin kalabilenler var.

Onlar, gürültüye teslim olmayanlardır.

Onlar, kelimelerin değil hakikatin peşindedir.

Onlar bilir ki, sessizlik bazen konuşmaktan daha gür bir haykırıştır.

 Vesselam…